De rest van de wereld wacht niet op ons

Dit is waarschijnlijk het allerbelangrijkste punt.

Terwijl Europa nog debatteert over de plaats die digitale activa in zijn economie moeten innemen, hebben andere mogendheden ze al in hun strategie geïntegreerd.

De Verenigde Staten hebben hun doctrine grondig gewijzigd.

Digitale activa worden niet langer uitsluitend beschouwd als een markt die moet worden gemonitord of een risico dat moet worden ingedamd. Ze worden geleidelijk geïntegreerd in een veel bredere reflectie over betalingen, investeringen, financiële infrastructuren en economische competitiviteit.

De oprichting van een strategische Bitcoin-reserve door de Verenigde Staten is een van de meest spectaculaire symbolen hiervan.

Maar de beweging gaat veel verder dan Bitcoin.

Stablecoins, tokenisatie, blockchain, Web3-infrastructuren: een nieuwe wereldwijde financiële industrie is bezig zich te structureren.

En de Verenigde Staten zijn uiteraard niet de enigen.

Over de hele wereld investeren staten, financiële instellingen, fondsen en bedrijven al massaal in deze technologieën.

De ogen sluiten zal deze markt niet laten verdwijnen

Europa kan beslissen om deze evolutie al dan niet te zien zitten.

Het kan ze reguleren.

Het kan bepaalde risico's beperken.

Het kan hoge standaarden opleggen op het vlak van transparantie en gebruikersbescherming.

Maar het kan niet beslissen dat deze technologische revolutie niet bestaat.

De markt is al mondiaal.

Het kapitaal circuleert.

De technologieën vorderen.

De infrastructuren worden gebouwd.

De bedrijven kiezen hun rechtsgebieden.

En de investeerders kiezen de markten waaraan ze zich willen blootstellen.

De ogen sluiten voor deze transformatie zou dan ook een ernstige strategische fout zijn.

Want terwijl wij aarzelen, bouwen anderen.

Laten we ons eigen concurrentienadeel niet zelf creëren

Er is vooral een paradox.

Hoe kunnen we van Europese bedrijven vragen om te concurreren met hun Amerikaanse tegenhangers als die laatsten over een veel gunstiger omgeving beschikken om technologieën rond digitale activa te ontwikkelen, financieren en commercialiseren?

Hoe kunnen we hopen op Europese kampioenen als onze ondernemers dezelfde race moeten lopen met meer hindernissen?

Dit zou geen "oneerlijke concurrentie" zijn in juridische zin.

Dit zou misschien zelfs erger zijn:

een concurrentienadeel dat we zelf zouden hebben gecreëerd.

De Amerikaanse bedrijven zullen niet wachten tot Europa zijn debatten heeft afgerond.

De internationale investeerders evenmin.

En de geschiedenis heeft ons al getoond welke prijs een te laat aangepakte technologische revolutie kan kosten.

Van Minitel naar Web3: laten we dezelfde fout niet herhalen

Frankrijk had de Minitel.

Dat was een technologische prestatie.

Maar terwijl wij ons eigen systeem perfectioneerden, werd internet een wereldwijde standaard.

De bedrijven die deze nieuwe infrastructuur begrepen en omarmden, hebben daarna een aanzienlijk deel van de mondiale digitale economie opgebouwd.

Google, Amazon, Meta en zovele anderen zijn geen Europese bedrijven geworden.

We hebben internet uiteindelijk omarmd.

Maar een groot deel van de economische waarde was inmiddels elders gecreëerd.

Het echte gevaar is dus niet om een wereldwijde technologie te snel om tearmen. Het is ook om haar te omarmen wanneer de dominante posities al zijn ingenomen.

Web3 zou een nieuwe etappe van dit verhaal kunnen vormen.

We weten niet precies welke plaats Bitcoin, stablecoins, tokenisatie of blockchains over twintig jaar zullen innemen.

Niemand kan dat redelijkerwijs garanderen.

Maar hun huidige belang is al groot genoeg opdat een grote economische mogendheid zich niet meer kan veroorloven ze te negeren.

Europese soevereiniteit gaat ook over individuele vrijheid

En hier krijgt de kwestie van de Europese spaargelden haar volle betekenis.

Ja, Europa kan proberen zijn spaargelden beter te mobiliseren.

Nee, "mobiliseren" betekent noch de bankrekeningen van Europeanen grijpen, noch burgers verplichten tot investeringen die vanuit Brussel worden beslist.

Maar als we over economische soevereiniteit willen praten, laten we de redenering dan ook helemaal doortrekken.

Europese soevereiniteit moet ook individuele soevereiniteit mogelijk maken.

Een Europeaan moet kunnen kiezen hoe hij zijn vermogen bewaart en belegt.

Hij moet kunnen investeren in een Europees bedrijf, aandelen kopen, vastgoed bezitten of zijn spaargeld op een bankrekening bewaren.

Maar hij moet ook, binnen het respect van de wet, kunnen kiezen om te investeren in Bitcoin, stablecoins of andere digitale activa.

En wanneer hij dat wenst, moet hij zijn digitale activa rechtstreeks kunnen bewaren dankzij zelfbewaring.

Dit is een nieuwe vrijheid die door de technologie mogelijk wordt gemaakt.

Ze brengt risico's en verantwoordelijkheden met zich mee.

Maar deze mogelijkheid verbieden of marginaliseren onder voorwendsel van burgerbescherming zou neerkomen op hen de toegang ontzeggen tot een economie waaraan miljoenen mensen en bedrijven elders ter wereld al deelnemen.

Regulieren is niet afzien

Wij verdedigen geen financieel Wilde Westen.

Wij verdedigen exact het tegenovergestelde: een omgeving waarin innovatie zich kan ontwikkelen met duidelijke regels.

Reguleren zonder te verstikken.

Beschermen zonder te verbieden.

Informeren zonder te betuttelen.

Burgers in staat stellen te bezitten zonder te pretenderen dat bezitten betekent dat men zich aan het recht onttrekt.

Europa beschikt over het kapitaal.

Europa beschikt over het talent.

Europa beschikt over de ondernemers.

Europa beschikt over een enorme markt.

Het moet hen nu de middelen geven om met dezelfde kaarten te spelen als hun internationale concurrenten.

Want in een mondiale economie veranderen weigeren van de spelkaarten de regels niet voor de andere spelers.

Het houdt ons alleen maar tegen om te spelen.

En bij OZAPAY weigeren wij dat Europa een nieuwe technologische revolutie vanaf de zijlijn gadeslaat.

Wij willen hier helpen om ze op te bouwen.

In Europa.

Met onze bedrijven.

Met onze technologieën.

En vooral met burgers die vrij zijn om te kiezen, te investeren en te bezitten.

Uw dagelijks leven. Uw regels.