De digitale euro is er. De strijd om onze soevereiniteit begint pas.

De Europese Unie heeft de digitale euro aangenomen. De discussie ligt nu achter ons. Maar naar mijn mening beantwoordt deze beslissing niet de echte uitdaging.

Terwijl Europa een publieke digitale munt bouwt, hebben de Verenigde Staten een groot deel van de strijd al gewonnen dankzij hun particuliere bedrijven.

Web3 spreekt vandaag de dag hoofdzakelijk in dollars.

USDT.

USDC.

En morgen waarschijnlijk andere Amerikaanse stablecoins.

Telkens wanneer een Europese gebruiker ruilt, spaart of betaalt met een dollar-stablecoin, verhoogt hij mechanisch de wereldwijde vraag naar de Amerikaanse munt.

Die vraag ondersteunt de positie van de dollar in de wereldeconomie en draagt indirect bij aan het vermogen van de Verenigde Staten om een enorme overheidsschuld te financieren.

Met andere woorden: een deel van de Amerikaanse monetaire macht verspreidt zich nu via de particuliere infrastructuren van Web3.

Ondertussen volgt Europa een heel ander traject.

Onze staten blijven maar tekorten opstapelen.

De Franse schuld bedraagt inmiddels meer dan 3.500 miljard euro.

De hele eurozone draagt eveneens een aanzienlijke schuldenlast, terwijl de euro in de wereldwijde crypto-economie nog steeds nauwelijks wordt gebruikt.

We kampen dus met twee problemen.

We moeten onze eigen schuld financieren.

En we maken elke dag méér gebruik van digitale infrastructuren die de economische dominantie van de dollar indirect versterken.

Een strijd die verder gaat dan de munt

Voor een Europese gebruiker zijn de gevolgen allesbehalve onschuldig.

Morgen zal een groeiend deel van de internationale digitale betalingen waarschijnlijk nog steeds in dollars verlopen.

De grote innovaties dreigen buiten Europa ontwikkeld te worden.

Onze data.

Onze financiële stromen.

En een deel van onze digitale economie zullen steeds meer afhangen van buitenlandse spelers.

De digitale euro alleen zal deze realiteit niet veranderen.

Een munt, zelfs een digitale, heeft alleen strategische waarde wanneer zij wordt gedragen door een echt ecosysteem.

Wat Europa werkelijk nodig heeft

Wat Europa nodig heeft, zijn infrastructuren.

Europese superapps.

Op grote schaal gebruikte stablecoins in euro's.

Europese betaalplatforms.

Open protocollen.

Bedrijven die kunnen concurreren met de Amerikaanse reuzen.

Monetaire soevereiniteit bestaat niet alleen uit het creëren van een nieuwe muntvorm.

Het bestaat uit het beheersen van de netwerken waarop die munt circuleert.

In de 21e eeuw controleert wie de infrastructuren controleert, een deel van de economie.

Soevereiniteit is ook een kwestie van beschaving

Beyond technology is deze strijd fundamenteel menselijk.

Onze grootouders hebben een land herbouwd.

Onze ouders hebben ons een ideaal doorgegeven.

Liberté.

Égalité.

Fraternité.

Die drie woorden mogen niet alleen op de gevels van onze gemeentehuizen gebeiteld blijven.

Ze moeten voortaan ook leven in de digitale wereld.

De vrijheid om eigenaar te blijven van je eigen bezittingen.

De vrijheid om te kiezen waar jouw data circuleren.

De gelijkheid om overal toegang te hebben tot dezelfde diensten, waar je ook woont.

De broederschap om samen infrastructuren te bouwen die de burgers dienen vóór de belangen van enkele wereldwijde platforms.

Decennialang heeft Europa de grote revoluties aan zich voorbij zien trekken.

Het internet.

De sociale netwerken.

De cloud.

De smartphones.

Kunstmatige intelligentie.

De blockchain.

Elke keer werden de reuzen elders gebouwd.

Maar deze keer is nog niets geschreven.

We kunnen er nog voor kiezen om te bouwen.

We kunnen er nog voor kiezen om te innoveren.

We kunnen er nog voor kiezen om opnieuw een land van ondernemers, ingenieurs en bouwers te worden.

De visie van OZAPAY

Bij OZAPAY zijn wij ervan overtuigd dat de volgende revolutie niet enkel die van kunstmatige intelligentie zal zijn.

Het zal de revolutie zijn van de infrastructuren die individuen, bedrijven en staten met elkaar zullen verbinden.

Onze ambitie is om een nieuwe generatie Europese infrastructuur te bouwen.

Een superapp in zelfbeheer.

Waar iedereen eigenaar blijft van zijn bezittingen.

Van zijn digitale identiteit.

Van zijn transacties.

Omdat morgen rijkdom niet langer alleen wordt afgemeten aan de munt die we gebruiken.

Ze zal vooral afhangen van wie de digitale infrastructuren controleert waarop die munt circuleert.

Bouwen in plaats van ondergaan

De digitale euro is geen eindpunt.

Het is misschien het begin van een nieuwe fase.

Maar zonder innoverende bedrijven, zonder Europese infrastructuren en zonder massale adoptie zal het slechts een instrument tussen vele blijven.

Echte soevereiniteit wordt niet bij decreet opgelegd.

Ze wordt gebouwd.

Ze wordt geïnvesteerd.

Ze wordt ondernomen.

De 21e eeuw zal niet alleen die van kunstmatige intelligentie zijn.

Het zal die van digitale soevereiniteit zijn.

En die revolutie behoort noch de staten toe.

Noch de banken.

Noch de technologiereuzen.

Ze behoort toe aan zij die de moed zullen hebben om te bouwen.

Voor ons.

Voor onze kinderen.

En voor alle generaties die volgen.

Vrijheid wordt niet decreteerd. Ze wordt gebouwd.